દુનિયા
જીવે છે,મરે છે;અરે!શું કરે છે!
આ દુનિયાના લોકો હજુ ક્યાં ઠરે છે?
કદી બે’ક રંગીન વાતો કરે છે,
પછી બેખુદીમાં ય આહો ભરે છે.
પળે પળ ભરે તોય ચિંતાના શ્વાસો;
મુસીબત સદાનીય ક્યાં સાથ રે’ છે?
જીવે છે હજુ યે ખુદાની જ રાહે,
જો જન્નત નથી,તો કયા આશરે છે?
ઘડીભર તો થોભો,જરા શ્વાસ ખાઓ;
મુહબ્બતની કશ્તી હજુ લાંગરે છે.
ટિપ્પણીઓ નથી:
ટિપ્પણી પોસ્ટ કરો