કફન છે

બસ એટલું વ્યસન છે,
શબ્દો હવે શ્વસન છે.

દિલ એટલું સરળ છે;
હરએકનું વતન છે.

વિસ્તારથી જણાવો,
તક છે,સમય છે,મન છે.

થાક્યા કરી કથાઓ;
જાણે વિષય ગહન છે.

શાને કરૂં ઈલાજો?
દર્દો ય આપ્તજન છે.

તમ થી જ ચાલે દુનિયા,
તમને ઘણાં નમન છે.

કોની કરો પરીક્ષા?
કોનું ખરૂં વચન છે?

શબ્દો ઘણાં છે દાહક,
મનની બધી અગન છે.

મુલ્યો ખરીદવા છે-
ક્યાં એટલું ય ધન છે?

કોની હતી વ્યથાઓ?
ઘનઘોર આ ગગન છે.

’ફિરદૌસ’ને સમાવે,
ક્યાં એટલું કફન છે!