એક જણ

નામ વત્તા શ્વાસ વત્તા જિંદગાની એટલે સાકાર થૈ ગ્યો એક જણ;
જીવ નાનો ને ઈરાદા આસમાની એટલે પુરવાર થૈ ગ્યો એક જણ.

દેહ સુક્કો,સાવ લુખ્ખો,હડબડીને હાંફતો ને હાંફતાં યે જીવ ખાતર
જોતરીને જાતને આ હોડમાં યે હાંસિયાથી બહાર થૈ ગ્યો એક જણ.

વાંસળીનાં ધણ ધડાધડ આથડે,ટહુકા નડે,લથબથ પડે ને સાંભળી
નિર્નાદ એનો એક રાધા જેમ ત્યારે એક નો બે-ચાર થૈ ગ્યો એક જણ.

ભૂખથી ભરચક ગલીમાં બે’ક પગલાં સહેજ અણિયાળાં પડ્યાં,ને ભાલમાં
બે લોહીનાં છાંટા પડ્યાં,ને જોતજોતાં તીર ને તલવાર થૈ ગ્યો એક જણ.

એકના આ કેટલા કટકા થયા,ને ઘર,બજારો,ઓફિસોમાં જઈ પડ્યા,ને
એ બધાં ભેગાં કરીને સાંધવાથી માનવી પળવાર થૈ ગ્યો એક જણ.